بررسی «ورجمکرد» در مقایسه با نمونه‏‌های برجستة آن در اساطیر ‌ایران و جهان

نوع مقاله: علمی پژوهشی

نویسندگان

1 گروه ادبیات/ دانشگاه شهرکرد

2 دانشکده ادبیات/ دانشگاه شهرکرد

چکیده

برجسته‎ترین فرضیة مطرح در زمینة علت شکل‎گیری اساطیر این است که آن‏ها در پاسخ به معماهای ناگشودة هستی برای انسان نخستین شکل گرفته‎اند؛ درواقع موجودات، مکان‎ها، اشیاء و پدیده‏های انتزاعی اساطیری به‎وجود آمده‎اند تا انسان در برابر رموز ناگشودة هستی، احساس امنیت کند. بی‎شک بزرگترین معمای مرموز و غریب و رعب‌آور برای انسان، مرگ است. انسان، همواره خواستار جاودانگی و بی‎مرگی بوده و هست؛ از این روی خالق فضاها و مکان‎هایی انتزاعی شده که مرگ را به آن راهی نیست؛ دژها، ورها، کاخ‏ها و باغ‎های بهشت‎سانی که از یک‎سوی اشباع‎کنندة حسرت او در بازگشت به بهشت ازدست‎رفته هستند و از سوی دیگر او را در دایره‎ای امن و نفوذناپذیر در برابر مرگ قرار می‎دهند و آرامش خاطرش را فراهم می‎کنند. یکی از برجسته‎ترین این مکان‎های اساطیری در نزد ایرانیان باستان، ور جمکرد است که به تقلید و الگوبرداری از کاخ میترا ساخته شده است. این مکان، نمونه‎های بسیاری در اساطیر ایران و سایر ملل دارد که برجسته‎ترین وجه اشتراک میان آن‎ها بی‎مرگی و جاودانگی برای کسانی است که به آن وارد می‌شوند. علاوه بر این، وجوه اشتراک دیگری نیز میان این ساختمان‏های اساطیری وجود دارد که در این پژوهش به آن پرداخته شده است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات