حقیقت انسان در عرفان نظری

نویسنده

عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی ـ واحد تهران جنوب

چکیده

ابن عربی حقیقت انسان را لطیفه‌ای ربانی می‌داند که حق تعالی آن را از روح خود در جسم انسان دمید. این لطیفه همان «قلب» است؛ جوهر نورانی مجرّدی که واسطة میان روح و نفس است و انسانیّتِ انسان با آن تحقق می‌یابد. قلب، رییس بدن و مورد خطاب الهی است، عقلی است که خدا را تعقل می‌کند و از آنجایی که حقیقت انسان است، قادر به ادراک ذات تمامی اشیاء است و چون به نور معرفت روشن شود، آیینة تجلی همة معارف الهی می‌گردد. این حقیقت محلِ صور الهی است و هر صورتی را می‌پذیرد: چراگاه آهوان، دیر راهبان، خانة بت‌ها، کعبة طواف‌کننده، الواح تورات و کتاب قرآن.

کلیدواژه‌ها