شرح غزلی از حافظ

نویسنده

استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی ـ واحد تهران جنوب

چکیده

این نوشته به بهانة شرح غزلی از غزل های شاعر بلندآوازه و ستار ة پرنور و درخشان آسمان
ادب ایران خواجه حافظ شیرازی فراهم شد و حاصل مطالعه سالیانی دراز است . شاعر یک
لاقبای قلندر در این غزل با ژرف اندیشی با خویشتن خویش از آفرینش رازناک هستی
سخن گفته و در خلوت تنهایی و انزوای خود آشکارا حجاب های مادی را کنار زده و در سیر
صعودی سلوک به اسراری پی برده و در قالب استعارات، غزل خود را پرداخته است.
این غزل از غزل های عرفانی محض خواجه است که به مفهوم آفرینش هستی در ازل اشاره
نموده و مشکل آفرنیش را به رشتة عبارت ریخته و با مهارت و استادی ، انسان را مظهر و
جلوه گاه نور ذات حق و نمایندة هستی مطلق معرفی کرده است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Hāfez and the Creation of the World in Eternity

چکیده [English]

 
The present article is an analysis of a sonnet (ghazal) composed by Hāfez-e Shīrāzī (1325/26–1389/90), Persian poet and Sufi. The sonnet is as follows: 
"Thanks be to God that the doors of the wine-tavern open, is, in such a way that, my face of supplication upon its door is …The mystery that to the people I uttered not, and shall not utter: To the Friend, I shall utter; for confidant of the mystery He is … O people of the assembly (Murshids)! The consuming of the heart of poor Hāfez, Ask ye the candle that, in burning and melting is." (Translation by Henry Wilberforce Clarke 1840-1905)
The poet speaks about the creation of the world in eternity and believes that man is a manifestation of the Divine.
 
 
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • Intuition
  • Hāfez
  • Eternal Hexeities
  • Manifestation
  • annihilation