گونه‌ای از نوستالژی عارفانه در مثنوی «مرداب‌ها و آب‌ها»

نویسندگان

1 استادیار دانشگاه شهید باهنر کرمان

2 کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده

یکی از جریان های شعری پس از پیروزی انقلاب اسلامی ، مربوط به دوران پایان دفاع
مقدس است که با فروکش کردن زبانه های آتش جنگ، شعر حال و هوای خاصی ، متفاوت با
فضای شعری دوران نبرد و ستیز با دشمن ، می یابد. تداعی خاطرات گذشته و ذکر ارزش های
را می آفریند « نوستالژی عارفانه » فراموش شده برای روشنگری افکار عموم، شاخه ای جدید از
که در ادبیات پیشینه ای نداشته است . این رویکرد تازه از نظر تغییر در عناصر برون متنی، در
شمار شعر متعهد قرار می گیرد که در آن تجزیه و تحلیل در نشانه های معنایی نسبت به عناصر
درون متنی برتری می یابد. حزن و اندوه ناشی از یادآور ی لحظه های شور و رشادت و از
خودگذشتگی های حماسه آفرینان دفاع مقدس، حسرت جاماندن از کاروان شهیدان و دغدغ ة
کم رنگ شدن ارزش ها و سودجویی فرصت طلبان بی درد، از مهم ترین نشانه های معنایی است که
در سروده های این دوره نمود و برجستگی می یابد و در نهایت منجر به ظهور گونه ای خاص از
سرود ة شاعر دلسوخته، « فصلی از منظومه مرداب ها و آب ها » نوستالژی ادبی می شود. مثنوی
سیدحسن حسینی از همین گونه شعرهاست . در این جستار برآنیم تا با زدن نقبی به دنیای ذهن
شاعر، نقدگونه ای برآن داشته باشیم.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Lagoons and Waters: A Sample of Mystic Nostalgia

چکیده [English]

 
After the Imposed War, a movement in poetry was formed by some Iranian poets. Reviving the memories of the war and narrating the values which had been forgotten after the war, grief arising from attaining martyrdom by fellow warriors, and yearning for martyrdom are major characteristics of these poems.
The author of the present article calls this style "mystic nostalgia", and studies a sample of this style, Lagoons and Waters, a masnavi, composed by S. Hasan Hoseini.
 
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • literature of resistance
  • Mystic Nostalgia
  • Lagoons and Waters
  • Hasan Hoseini