بررسی ارتباط کلامی در فیه‌مافیه

نویسنده

دانشیارزبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی

چکیده

کلام در دیدگاه مولوی، اوج و رکن استوار هستی و آغازگر آفرینش، ایجادکننده جریان زمان و مکان و نمونگر منش و هویت انسانی است. مولوی برای تبیین دیدگاه‌ها‌یخود در باب ارتباطات کلامی، از قالب‌های مختلف مانند داستان و مثل استفاده می‌کند تا مخاطب را به کنه معنا و غایت اندیشه رهنمون شود. مهم‌ترین اهداف ارتباط کلامی رسیدن به شناخت و معرفت و ایجاد تفاهم و تعامل با دیگران و بهره بردن از تجارب و عقول یکدیگر است. در این پژوهش، ارتباطات کلامی و ابعاد آن در فیه‌ما‌فیه با روش تحلیل محتوای کیفی، بررسیشده است.یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که کلام در فیه‌ما‌فیه دارایده مرتبت و ویژگی است که به دو ساحت معنایی و راهکاری تقسیممی‌شوند. ارتباط کلامی در این اثر، در ابعاد ظرفیت مخاطب و همدلی او، اطمینان‌سازی، گزیده‌گویی، التزام بیرون و اضطراب درون، سؤال، و انواع سکوت گوینده و نیز در دو محور کلیگوینده سخن و شنونده سخن قابل بررسی است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Verbal Communication in Fihi Mā Fihi

چکیده [English]

According to Mowlānā Jalāl-oddin Rumī, speech is the pillar of existence, creator of the course of time and space, initiator of creation, and symbol of identity and behavior. He uses story and proverb for exposition of his own views to guide the audience for understanding the essence of meanings and thoughts. The most important aim of verbal communication is to reach knowledge and benefit from experiences and viewpoints of others. The present article tries to look at verbal communication in Fihi Mā Fihi by using the method of qualitative content analysis. The results show that speech has ten strata and features and it can be studied from two different dimensions: semantics and praxis. We can study verbal communication in Fihi Mā Fihi with respect to capacity of audience and his/her sympathy, reassurance, aphorism, commitment, anxiety, and question and silence.
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • Mowlānā Jalāl-oddin Rumī
  • Verbal Communication
  • Fihi Mā Fihi
  • Qualitative Content Analysis Method
  • speech
 

کتابنامه

قرآن کریم.

آشوری، داریوش. 1380. شعر و اندیشه. تهران: مرکز.

آلن، گراهام. 1380. بینامتنیت. ترجمة پیام یزدانجو. تهران: مرکز.

ابوعلی عثمانی. 1383. ترجمۀ رساله قشیریه. تصحیح بدیع‌الزمان فروزانفر. تهران: علمی‌ـ فرهنگی.

احمدی، بابک. 1372. ساختار و تأویل متن. 2ج. چ2. تهران: مرکز.

بولتون، رابرت. 1386. روان‌شناسی روابط انسانی (مهارت‌های مردمی). ترجمة حمیدرضا سهرابی. چ4. تهران: رشد.

بی‌من، ویلیام. 1381. زبان، منزلت و قدرت در ایران. ترجمة رضا ذوقدار مقدم. تهران: نی.

پالمر، ریچارد ا. 1382. علم هرمنوتیک. ترجمة سعید حنایی کاشانی. چ2. تهران: هرمس.

پورنامداریان، تقی. 1380. در سایه آفتاب. تهران: سخن.

چالمرز، آلن. اف. 1387. چیستی علم (درآمدی بر مکاتب علم‌شناسی فلسفی). ترجمة سعید زیبا‌کلام. چ8. تهران: سمت.

درگاهی، محمود. 1377. نقد شعر در ایران (بررسی شیوه‌های نقد ادبی در ایران از آغاز تا عصر جامی). تهران: امیرکبیر.

رسولی، حجت. 1380. «ریشه‌یابی مبانی ارتباطات در دانش بلاغت». مجلة دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران. ش 160.

سروش، عبدالکریم. 1379. قمار عاشقانه. چ3. تهران: مؤسسه فرهنگی صراط.

سورین، ورنر جوزف و جیمز تانکارد. 1381. نظریه‌های ارتباطات. ترجمة علیرضا دهقان. تهران: دانشگاه تهران.

شمیسا، سیروس. 1374. معانی. چ3. تهران: میترا.

شعیری، حمیدرضا. 1385. تجزیه و تحلیل نشانه ـ معنا‌شناختی گفتمان. تهران: سمت.

صادقی، مریم. 1391. سخن نو (مهارت‌های‌ زندگی در مثنوی). تهران: دانشگاه آزاد اسلامی تهران مرکزی.

صفا، ذبیح الله. 1366. تاریخ ادبیات در ایران. ج3 . بخش 2. تهران: فردوس.

فرهنگی، علی‌اکبر. 1387. ارتباطات انسانی. ج1. چ14. تهران: رسا.

لیتل جان، استیفن. 1384. نظریه‌های ارتباطات. ترجمة مرتضی نوربخش و اکبر میرحسینی. تهران: جنگل.

محبتی، مهدی. 1388. از صورت تا معنا. تهران: سخن.

محسنیان راد، مهدی. 1387الف. ارتباط‏شناسی. چ8. تهران: سروش.

ـــــــــــــــــ. 1387ب. ریشه‌های ارتباط فرهنگی در ایران. تهران: چاپار و پژوهشگاه اطلاعات و مدارک علمی ایران.

ــــــــــــــــ. 1384. ایران در چهار کهکشان ارتباطی. مجلدات 1 و 2 و 3. تهران: سروش.

معتمد‌نژاد، کاظم. 1355. وسایل ارتباط جمعی. تهران: دانشکده علوم ارتباطات اجتماعی.

ملکیان، مصطفی. 1381. راهی به رهایی. چ2. تهران: نگاه معاصر.

مولوی، جلال‏الدین محمد. 1387. فیه‌مافیه. تصحیح بدیع‌الزمان فروزانفر. چ3. تهران: نگاه.

ــــــــــــــــــــــــ. 1372. مثنوی. دفتر اول. شرح کریم زمانی. تهران: اطلاعات.

ــــــــــــــــــــــــ. 1373. مثنوی. دفتر دوم. شرح کریم زمانی. تهران: اطلاعات.

ـــــــــــــــــــــــ. 1374. مثنوی. دفتر سوم. شرح کریم زمانی. تهران: اطلاعات.

ـــــــــــــــــــــــ. 1375. مثنوی. دفتر چهارم. شرح کریم زمانی. تهران: اطلاعات.

ـــــــــــــــــــــــ. 1378. مثنوی. دفتر ششم. شرح کریم زمانی. تهران: اطلاعات.

هارجی، اون و دیگران. 1386. مهارت‌های اجتماعی در ارتباطات میان‏فردی. ترجمة مهرداد فیروزبخت و خشایار بیگی. چ6. تهران: رشد.

References

The Holly Quran.

Ahmadi, Bābak. (1993/1372SH). Sākhtār o ta’vil-e matn. 2 Vols. 2nd Ed. Tehran: Markaz.

Allen, Graham. (2001/1380SH). Beynāmatniyyat (Intertextuality). Tr. by Payām Yazdānjou. Tehran: Markaz.

Āshouri, Dārioush. (2001/1380SH). She’r o andisheh. 4thed. Tehran: Markaz.

Beeman, William O. (2002/1381AH). Zabān manzelat va ghodrat (Language, Status, and Power in Iran (Advances in Semiotics)). Tr. by Rezā Zolqadr Moghaddam. Tehran: Ney.

Bolton, Rabert. (2007/1386SH). Ravān shenāsi ravābet-e ensāni (mahārat-hā-ye mardomi) (People Skills: How to Assert Yourself, Listen to Others, and Resolve Conflicts). Tr. by Hamid Rezā sohrābi. 4th Ed. Tehran: Roshd.

Chalmers, Alan Francis. (2008/1387SH). Chisti-ye ‘elm (darāmadi bar makāteb-e elm shenāsi falsafi) (What is this thing called science: an assessment of the nature and stotus of scienee and its methods). Tr. by Sa’eid Zibā Kalām. 8th Ed. Tehran: SAMT.

Dargāhi, Mahmoud. (1998/1377SH). "Risheh yābi-ye mabāni-ye ertebātāt dar dānesh-e balāqat". Journal of the Faculty of Literature and Humanities of University of Kerman. No. 160.

Farhangi, ‘Ali Akbar. (2008/1387SH). Ertebātāt-e ensāni. Vol. 1. 14th Ed. Tehran: Rasā.

Hargie, owen and et. al. (2007/1386SH). Mahārat-hā-ye ejtemā’I dar ertebātāt-e miyānfardi (Social skills in interpersonal communication). Tr. by Mehrdād Firouzbakht va Khashāyār Beygi. 6th Ed. Tehran: Roshd.

Malekiyān, Mostafā. (2002/1381SH). Rāhi be rahā’i. 2nd Ed. Tehran: Negāh-e Mo’āser.

Mohabbati, Mehdi. (2009/1388SH). Az sourat tā ma’nā. Tehran: Sokhan.

Mohseniyān Rād, Mehdi. (2008/1387SH)a. Ertebāt shenāsi. 8th Ed. Tehran: Soroush.

Mohseniyān Rād, Mehdi. (2005/1384SH). Iran dar chahār kahkeshān-e ertebāti.Vols. 1,2 & 3. Tehran: soroush.

Mohseniyān Rād, Mehdi. (2008/1387SH)b. Risheh-hā-ye ertebāt-e farhangi dar Iran. Tehran: Chāpār va Pazhouheshgāh-e ettelā’āt va madārek-e ‘elmi-ye Iran.

Mo’tamed Nezhād, Kāzem. (1976/1355SH). Vasāyel-e ertebāt-e jam’i. Tehran: Dāneshkadeh ‘ulum-e ertebātāt-e ejtemā’i.

Mowlavi, Jalāl-oddin Mohammad.(2008/1387SH). Fihi mā fih.Ed. by Badiꞌ-ozzamān Forouzānfar. 3rd Ed.Tehran: Amirkabir.

Mowlavi, Jalāl-oddin Mohammad. (1993/1372SH). Masnavi.Daftar-e avval.Explained by Karim Zamāni. Tehran: Ettelā’āt.

Mowlavi, Jalāl-oddin Mohammad. (1994/1373SH). Masnavi.Daftar-e dovvom.Explained by Karim Zamāni. Tehran: Ettelā’āt.

Mowlavi, Jalāl-oddin Mohammad. (1995/1374SH). Masnavi.Daftar-e sevvom.Explained by Karim Zamāni. Tehran: Ettelā’āt.

Mowlavi, Jalāl-oddin Mohammad. (1996/1375SH). Masnavi.Daftar-e chahārom.Explained by Karim Zamāni. Tehran: Ettelā’āt.

Mowlavi, Jalāl-oddin Mohammad. (1999/1378SH). Masnavi.Daftar-e sheshom.Explained by Karim Zamāni. Tehran: Ettelā’āt.

‘Osmāni, Abu ‘Ali.(2004/1383SH).Tarjomeh-ye Resāleh Ghosheyriyeh.Ed. by Badi’ ol-zamān Forouzānfar. Tehran: ‘Elmi – farhangi.

Palmer, Richard E. (2003/1382SH). ‘Elm-e Hermenotik (Hermeneutics: interpretation theory in Schleiermacher, Dilthey, Heidegger and Gadamer).Tr. by Sa’eid Hanā’i kāshāni. 2nd Ed. Tehran: Hermes.

Pournāmdāriyān, Taghi. (2001/ 1380SH).Dar sayeh-ye aftāb. Tehran: Sokhan.

Sādeghi, Maryam. (2012/1391SH).Sokhan-e now (mahārat-hā-ye zendegi dar masnavi). Tehran: Islamic Azād university of Tehrn Markazi.

Safā, Zabih-ollah.(1997/1386SH).Tārikh-e adabiāt dar Iran.Vol. 3.Part 2. Tehran: Ferdows.

Sha’iri, Hamid Rezā. (2006/1385SH).Tajziyeh va tahlil-e neshāneh – ma’nā-shenākhti-ye goftemān. Tehran: SAMT.

Shamisā, Sirous.(1995/1374H).Ma’āni. 3rd ed. Tehran: Mitrā.

Soroush, ‘Abd-ol-karim.(2000/1379SH). Qomār-e ‘Āsheqāneh. 3rd Ed. Tehran: Mo’asseseh farhangi Serāt.

Severine, Joseph Werner and James Tankard. (2002/1381SH). Nazariyeh-hā-ye ertebātāt.Tr. by Alirezā Dehghān. Tehran: University of Tehran.

Stephen, Littlejohn. (2005/1384SH).Nazariyeh-hā-ye ertebātāt (Theories of human communication). Tr. by Mortezā Nourbakhsh va akbar Mirhosseini. Tehran: Jangal.